Δὲν τραγουδῶ παρὰ γιατί μ’ ἀγάπησες
στὰ περασμένα χρόνια.
Καὶ σὲ ἥλιο, σὲ καλοκαιριοῦ προμάντεμα
καὶ σὲ βροχή, σὲ χιόνια,
δὲν τραγουδῶ παρὰ γιατί μ’ ἀγάπησες.
Μόνο γιατί μὲ κράτησες στὰ χέρια σου
μία νύχτα καὶ μὲ φίλησες στὸ στόμα,
μόνο γι’ αὐτὸ εἶμαι ὡραῖα σὰν κρίνο ὁλάνοιχτο
κ’ ἔχω ἕνα ρίγος στὴν ψυχή μου ἀκόμα,
μόνο γιατί μὲ κράτησες στὰ χέρια σου.
Μόνο γιατί τὰ μάτια σου μὲ κύτταξαν
μὲ τὴν ψυχὴ στὸ βλέμμα,
περήφανα στολίστηκα τὸ ὑπέρτατο
τῆς ὕπαρξής μου στέμμα,
μόνο γιατί τὰ μάτια σου μὲ κύτταξαν.
Μόνο γιατί ὅπως πέρναα μὲ καμάρωσες
καὶ στὴ ματιά σου νὰ περνάη
εἶδα τὴ λυγερὴ σκιά μου, ὡς ὄνειρο
νὰ παίζει, νὰ πονάη,
μόνο γιατί ὅπως πέρναα μὲ καμάρωσες.
Γιατί δισταχτικὰ σὰ νὰ μὲ φώναξες
καὶ μοῦ ἅπλωσες τὰ χέρια
κ’ εἶχες μέσα στὰ μάτια σου τὸ θάμπωμα
- μία ἀγάπη πλέρια,
γιατί δισταχτικὰ σὰ νὰ μὲ φώναξες.
Γιατί, μόνο γιατί σὲ σέναν ἄρεσε
γι’ αὐτὸ ἔμεινεν ὡραῖο τὸ πέρασμά μου.
Σὰ νὰ μ’ ἀκολουθοῦσες ὅπου πήγαινα,
σὰ νὰ περνοῦσες κάπου ἐκεῖ σιμά μου.
Γιατί, μόνο γιατί σὲ σέναν ἄρεσε.
Μόνο γιατί μ’ ἀγάπησες γεννήθηκα,
γι’ αὐτὸ ἡ ζωή μου ἐδόθη.
Στὴν ἄχαρη ζωὴ τὴν ἀνεκπλήρωτη
μένα ἡ ζωὴ πληρώθη.
Μόνο γιατί μ’ ἀγάπησες γεννήθηκα.
Μονάχα γιὰ τὴ διαλεχτὴν ἀγάπη σου
μοῦ χάρισε ἡ αὐγὴ ρόδα στὰ χέρια.
Γιὰ νὰ φωτίσω μία στιγμὴ τὸ δρόμο σου
μοῦ γέμισε τὰ μάτια ἡ νύχτα ἀστέρια,
μονάχα γιὰ τὴ διαλεχτὴν ἀγάπη σου.
Μονάχα γιατί τόσο ὡραῖα μ’ ἀγάπησες
ἔζησα, νὰ πληθαίνω
τὰ ὀνείρατά σου, ὡραῖε ποὺ βασίλεψες
κ’ ἔτσι γλυκὰ πεθαίνω
μονάχα γιατί τόσο ὡραῖα μ’ ἀγάπησες.
| 1902 | Γεννήθηκε την 1η Απριλίου στην Καλαμάτα. Πατέρας της, ο φιλόλογος καθηγητής Ευγένιος Πολυδούρης και μητέρα της η Κυριακή, το γένος Μαρκάτου. |
| 1916 | Η οικογένεια Πολυδούρη επιστρέφει στην Καλαμάτα. Η Μαρία σε ηλικία 14 ετών θα δημοσιεύσει στο περιοδικό «Οικογενειακός Αστήρ» το πρώτο της ποίημα. Είναι το πεζοτράγουδο «Ο πόνος της μάνας» που έγραψε στα Φιλιατρά πριν ένα χρόνο. Συγκεντρώνει τα ποιήματά της στη συλλογή «Μαργαρίτες», που δεν εκδίδει ποτέ. |
| 1918 | Τελειώνει το σχολείο και διορίζεται, ύστερα από εξετάσεις, στη Νομαρχία Μεσσηνίας. Εκδηλώνει το ενδιαφέρον της για το Γυναικείο Ζήτημα και τη χειραφέτηση της γυναίκας. |
| 1920 | Πεθαίνει ο πατέρας της και σε 40 ημέρες η μητέρα της. |
| 1921 | Εγγράφεται στη Νομική Σχολή. Αρχίζει να γράφει το ημερολόγιό της. |
| 1922 | Μετατίθεται στη Νομαρχία Αττικής. Φοιτάει στο Πανεπιστήμιο. Γνωρίζει τον Καρυωτάκη και δημοσιεύει ποιήματά της στα περιοδικά "Έσπερος" της Σύρου, "Ελληνική Επιθεώρησης", "Πανδώρα", "Παιδική Χαρά" και "Εύα". |
| 1925 | Εγκαταλείπει το Πανεπιστήμιο χωρίς να τελειώσει τις σπουδές της. Γράφει τις τελευταίες σελίδες του Ημερολογίου και φεύγει για τη Φτέρη Αιγίου, όπου γράφει τη νουβέλα που δε θα δημοσιεύσει ποτέ. Φοιτάει στη Δραματική Σχολή του Εθνικού και αργότερα στη Σχολή Κουνελάκη. |
| 1926 | Παίζει στο «Κουρέλι» του Νικοντέμι. Ταξιδεύει στο Παρίσι, όπου παίρνει δίπλωμα ραπτικής από την Ecole Pigier. |
| 1928 | Επιστρέφει στην Αθήνα και νοσηλεύεται στη «Σωτηρία». Εκδίδει τη συλλογή «Τρίλλιες που σβήνουν». Αυτοκτονεί ο Καρυωτάκης.
Το 1929 Παραμένει στη «Σωτηρία». Εκδίδει τη συλλογή «Ηχώ στο χάος». |
| 1930 | Πεθαίνει στις 30 του Απρίλη στην κλινική Χριστομάνου. |
